Şirinevler Sürücü Kursu

Şirinevler Sürücü Kursu

Bunu yapmak istemiyorum, ancak okuyucular için cazip hale getirme ihtiyacını anlıyoruz, aksi takdirde gerçekten de bu çabayı kimsenin okuduğu bir bloga koymak bana bir anlam ifade etmiyor.

BEA'dan bahseden bu yazıya başladığımdan beri, buna geri dönelim. 

Son 5 yıldır BEA'ya gittiğim halde çok gerginim! Her yıl yeni insanlar var ve bahsettiğim gibi yeni insanlarla iyi değilim. Bu yıl kabuğumdan çıkmak için çok uğraştım, ancak BEA'da nasıl hareket edeceğim konusunda hâlâ biraz korkuyorum. Geçen yıl bir grup oda arkadaşıyla gitmemek benim ilk yılımdı ve ilk günüm gerçekten zordu. Neredeyse erken bir uçuş ev rezervasyonu çünkü çok perişan ve nasıl değiştirileceğini bilmiyordum. Şanslıyım ki, beni gruba kabul eden ve eğlenceli şeyler için etiketlememe izin veren şaşırtıcı bazı blog şirinevler sürücü kursu yazarları ile tanıştım. Onsuz yapmazdım ve bir demetin aslında bu yıl benimle birlikte olacağını söylemekten mutluluk duyuyorum, bu da bana en azından biraz daha iyi hissettiriyor. Bu sene sadece etiketlemek istemiyorum. Sorumluluğu almak ve tanışmak istediğim tüm insanlarla tanışmak ve korkmak istemiyorum.

Bu yüzden, becerememe ve toplumsal becerilerim eksikliği konusunda tamamen kafayı buldum, sohbet edelim. Sizler, yeni insanlarla tanışmayı zorlaştıran sosyal kaygınız veya herhangi bir tuhaflığınız var mı? Ve aslında, toplantıda olan insanlarla bir takım iyiyim, onları zorla benimle arkadaş kalmak istemeleri oluyor.

Kat Howard'ın ilk romanı bir öğleden sonra kapımın önüne indi ve Neil Gaiman'ın cümlesini okuduktan sonra bir şans tanımaya karar verdim. Güller ve Çürük şimdiye kadar okuduğum ve beni ciddiye alan herhangi bir şeyden farklı.

Yazı yazısı: Kat Howard'ın yazısı bugüne kadarki en iyi şey bu kitap. 

Beni yanlış anlamayın, Roses and Rot ile ilgili iyi şeyler var ama yazıları öne çıkıyor. Çok atmosferik ve unutulmaz ve kitabı okuduğunuzda tadını çıkarmanız için duracak. Gerçekten ne kadar muhteşem olduğunu düşünmem lazım. Çok fazla tırnak işareti koydum ve tipik olarak hiçbirini işaretlemiyorum.

Kardeşlik bağı: Marin ve Imogen'in garip bir ilişkisi var. Imogen, yatılı okurken ayrılırken yakında büyüdü, ancak parçalandı. Artık ikisi de aynı sanat programındalar ve kız kardeşine karşı kız kardeşi, tüm hayallerini gerçeğe dönüştürebilecekleri muhteşem bir fırsat için. İlişkilerini ilk etapta etkilemiyormuş gibi görünse de, işler hızla bir başa gelir ve gizli duygular dökülmeye başlar. Yakın bir ilişki içinde olduklarını fakat hala kavga şirinevler sürücü kursu edebileceklerini severdim. Bağları ilk ortaya çıktıklarından daha güçlüydü ve Marin'den emin değilim, ancak Imogen kız kardeşi için her şeyi yapmaya hazırdı.

Ayar: Çok fazla şey vermek istemiyorum, ancak kitabın bulunduğu tek yer Melete değildi. 

Melete, ancak muhteşem geldi. Imogen ile orada olduğum hissine kapıldım diye her şey çok detaylıydı. Evler, hendek, gül bahçesi, nehir, hiçbir şey açıklanamamıştı ve kafamdaki çarpıcı görüntüleri resmettirebiliyordum. Dediğim gibi, Melete, kitabın tek mekanı değildi ve kitabın ana odak noktası da oldukça müthiş bir şekilde muhteşemdi.

Dostluklar: Imogen ve Marin, Melete'e giderek birbirlerine güvenmek için geldiler; ancak diğerleri yabancıydı. Bu, onların pek olası olmayan bağlar oluşturmalarını engellemedi. Helena ve Ariel diğer oda arkadaşıydı ve sanki birbirleriyle ortak bir noktaya sahip olmamış gibi gözükse de, oldukça büyük bir dörtlük oluşturdular. Helena daha huysuz ve içe dönükken Ariel giden ve eğlendi. Hepsi birbirinin farklı taraflarını ortaya çıkardı ve oluşturduğu dostluklardan hoşlandım.

Romantizm: Imogen ve Evan kitapta nispeten erken bir romantizm başlatıyorlar ve hiçbir yerde ortaya çıkmayacak gibi görünüyor. Fiziksel olarak birbirlerine çekici oldukları ve birbirlerinin yeteneklerini takdir edebildikleri açıkça görülüyor ancak daha fazla ortak noktaya sahip olmadığı görülüyor. Etkileşimlerinin çoğu doğada fiziksel bir özellikti ve fiziksel bir ilişkiden daha fazla dayanamıyor gibi görünüyorlardı.

Kalp atış hızı: Roses & Rot, içine girmek için kolay bir kitap değildir. 

İşlerin gerçek anlamda kalkması oldukça zaman alıyor. Hikaye ilgisini çekerken, gerçekten dikkatimi çekip tutmak yeterli değildi. Her şey gerçekten bir yere gitmeye başlayıncaya dek kendimi ilk 50 sayfaya kadar itmek zorundaydım. O zaman bile şirinevler sürücü kursu hızlı tempolu bir kitap değil. Sadece bununla acele edemeyeceğinizi biliyorum ve dürüstçe yapmanız gerektiğini düşünmüyorum. Kesinlikle zaman ayırıp gerçekten düşünmeyi düşünen bir kitap.

Genel olarak, açıkça, Güller ve Kötüler hakkında kötüden daha iyi sözlerim var. Yetişkin bir roman olarak sınıflandırılmış olmakla birlikte, yaşlı genç erişkin okuyucular için büyük çapraz cazibe merkezi bulunduğunu düşünüyorum. Kat Howard'ın ne yapacağını görmek için sabırsızlanıyorum ve bunu kontrol etmenizi kesinlikle tavsiye ederim.