Sürücü Kursu

Sürücü Kursu

Çağdaş genç erişkin edebiyatının büyük savunucusuyum. Seviyorum ve sanırım birçok okuyucudan yeterince tanınma ya da sevgi alamıyor. 

Tell Me Three Things, muhtemelen çağdaş olmaktan hoşlanmayan okuyucular için, öneriler listemin başında olacak.

Karakterler: Tell Me Three Things'in tüm karakterleri çok mükemmeldi. Beni yanlış anlama, kusurları vardı, ama sadece onları daha iyi hale getirdi. Jessie biraz kendine odaklıydı, ama biraz hak ediyordu. Bütün hayatı kökten sökülmüştü ve yeni okulunda ya da evinde her şey mükemmel değildi. Theo ilk başta emin olmadığım kişiydi, ancak o sürücü kursu bana hızla büyüdü. SN çok komik ve akıllı ve sevimli. Her ne kadar başta olacağından emin değildim, Dri ve Agnes Jessie'ye büyük arkadaştaydılar. Aynı şey Scarlett için de geçerli. O ve Jessie binlerce kilometre ayrılmış olabilir, ancak geçmişte çalışmışlardır. Ethan ve Liam çok tatlılardı. Liam biraz başıboş ve Ethan biraz kapalıydı ama ikisini de çok beğendim. Muhtemelen Ethan, bütün okudukları şey yüzünden. Hepsi nerds için.

Romance: Bu romantizm farklıydı. Jessie ve SN flört etmeye başlarlar ve bundan çok daha fazlası haline gelirler. 

Jessie, SN'nin kim olduğunu bile bilmiyor ancak ona entelektüel bir seviyede çekici geliyor ve konuşmaları çok tatlı ve gerçektir. Ona gerçek hayatta sahip olamayacağı bir şekilde onu açmasına kimlerin izin verdiğini bilmemek. O, onun kim olduğunu bildiği, bazen o gün giydiği ya da yaptığı hakkında yorumlar yaptığı küçük bir takipçiydi, ancak sevimli bir takipçiydi. Ve bir keresinde SN'nin gerçekte olduğunu öğrendiğimde, ben de gerçek hayatta onların mükemmel olduklarını görebiliyordum.

Aile: Jessie'nin ailesi kırıldı ve yeniden bir araya getirildi ve onun için kesinlikle garipti. 

Annesi öldü (bundan sonra alacağım) ve şimdi babasının yeni eşi ve genç oğluyla LA'de yaşıyor. Hiçbiri (babası ve eşi hariç) birbirlerine bir şey yapmak istemiyorlardı ve gerçekten nasıl yürüdüğünden emin değildim. Julie Buxbaum'un sürücü kursu mükemmel sonuç vermediğini takdir ediyorum. Kitap başladığında kırık bir ailelerdi ve sona erdiğinde hala kırılmıştı ama üzerinde çalışıyorlardı ve sevdiğim şey bu.

Keder: Julie Buxbaum Tell Me Three Things'in kederini sergilemekle muhteşem bir iş çıkardı. Birinin kaybedilmesi ile uğraşan tek kişi Jessie değildi. Babası karısını kaybetti. Theo babasını kaybetti. Theo'nun annesi Rachel kocasını kaybetti. Ethan bir kardeşini kaybetti. Her biri farklı şekilde ele aldı. Birine üzülmenin doğru yolu yok ve Julie Buxbaum'un tüm farklı şekilleri gösterebileceğini seviyorum.

Pacing: Tell Me Three Things hızlı tempolu bir çağdaş roman. 

Hiçbir noktada sürüklenmiyor. Sayfaları çevirmeyi bırakamadım. Yazılı mesajlaşma, IM'leme ve romana dağılmış e-posta mesajlarının karışımı aynı zamanda, son derece hızlı bir okuma haline getirme konusunda yardımcı oldu.

Gizem: Gerçek olalım, burada. SN'in oldukça erken kim olduğunu öğrendim ve muhtemelen okuyucuların çoğunun olacağını düşünüyorum. Bu büyük bir gizem değil. Sadece biraz fazla mükemmeldi ve bazı kırmızı küpeler atılmışken, aslında onun olduğunu düşünmedim. Gerçekten şikayet etmiyorum çünkü gizem beni okumaya sürücü kursu devam ettiren şey değildi. Hikaye oldu ve SN'nin büyük açıklama öncesi kim olduğunu bilmek, hikayeden zevk almamıstı.

Genel olarak, Tell Me Three Things sizi çağdaş romanlarla ilgili fikrinizi değiştirmene neden olabilir. Julie Buxbaum'un genç yetişkinlerin ilk gösterisi parkın dışına çıktı ve sonra ne yapacaklarını görmek için sabırsızlanıyorum. Umarım onun onun YA dünyasına girişi sadece bu değildir.